Design w terenie – idea i realizacja

DESIGN W TERENIE – Idea i realizacja.

Prof. ASP dr hab. Wiesław Gdowicz

Wykład wygłoszony w trakcie warsztatów projektowych.

„Dizajn na pograniczu” Czechowice-Dziedzice 21-25 październik 2013

„ Dizajn v pohraničí” Orlova (Czechy) 8-12 listopad 2013

DNP 22102013-wykład Gdowicz

DESIGN SILESIA.

„Design Silesia” to nazwa projektu, którego głównym celem było szerzenie idei designu, myśli projektowej w odniesieniu do procesów społecznych, do relacji pomiędzy przedsiębiorcami, samorządem oraz środowiskiem akademicko-naukowym i projektantami oraz zachęcanie do wdrażania innowacji poprzez design. Idea możliwa była do przeprowadzenia przy zaangażowaniu odpowiednich partnerów. Lider Projektu – Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego wraz z czterema partnerami: Akademią Sztuk Pięknych w Katowicach, Ars Cameralis Silesiae Superioris, Politechniką Śląską w Gliwicach, Zamkiem Cieszyn, zaplanował szereg działań mających na celu materializacje przyjętych założeń.

Głównym celem zespołu Design Silesia ASP Katowice, którym kierowałem jako koordynator było zaprojektowanie ciągu wydarzeń, w którym realizowane byłyby idee zakładane przez Lidera projektu.

Poniżej przedstawiam listę przygotowanych przez nas wydarzeń z krótkim ich opisem.

1. Biuro karier – centrum informacji o designie – pomoc absolwentom kierunków projektowych w znalezieniu pracy w zawodzie lub w rozpoczęciu samodzielnej działalności projektowej. Będzie miejscem kojarzenia młodych projektantów z przedsiębiorcami oraz ciałem doradczym w sprawach prawno-finansowych.

2. Gadżet dla Śląska – Celem zadania było zaprojektowanie i wyprodukowanie obiektu, który będzie elementem promocji regionu. Celem pośrednim było również aktywizacja oraz rozwój współpracy pomiędzy środowiskiem Warsztatów Terapii Zajęciowych a środowiskiem akademickim.

3. Design w terenie – Warsztaty projektowe, podczas których studenci , uczestnicy warsztatów pod okiem prowadzących projektantów wykonywali projekty związane z problemami danego miejsca.

4. Warsztaty projektowe – przeznaczone dla studentów i projektantów ASP w Katowicach, Politechniki Śląskiej (Wydziału Inżynierii Materiałowej, Nanotechnologii i Technologii Procesów Materiałowych, Architektury), Uniwersytetu Śląskiego i Uniwersytetu Ekonomicznego. Celem warsztatów była integracja różnych środowisk studenckich, wymiana wiedzy, umiejętności i doświadczeń. Praca w zespołach interdyscyplinarnych była cennym doświadczeniem, które może zostać wykorzystane w późniejszym życiu zawodowym absolwentów.

5. Fest design – Celem spotkania była pomoc studentom i absolwentom w rozpoczęciu profesjonalnej aktywności projektowej po dyplomie. Zostało to osiągnięte poprzez cykl prezentacji portfolio absolwentów i studentów wybranym przedstawicielom firm województwa śląskiego.

6. Galeria na lotnisku Katowice Pyrzowice – ekspozycja promująca Śląsk jako regionu innowacyjnego designu. Organizacja konkursu „Odlotowe meble” odnosiła się bezpośrednio do lotniska jako miejsca oczekiwania na samolot, ale również jest związana z pojęciem określającym niezwykły pomysł, niestandardowe rozwiązanie. Konkursowe projekty nie tylko uatrakcyjniły przestrzeń poczekalni na lotnisku, ale również stanowią element promocji laureatów konkursu, młodych projektantów, absolwentów ASP. Konkurs ma charakter cykliczny, dzięki czemu na lotnisku będą pojawiać się cyklicznie nowe zestawy rozwiązań.

PROJEKT CZY MIEJSCE ?

Z perspektywy już przeprowadzonych wydarzeń można o nich więcej powiedzieć. Szczególną uwagę przyciąga projekt warsztatów projektowych „Design w terenie”, który został zainspirowany pomysłem kilku słowackich studentów. „Dizajn na kolesach” to pomysł sześciu studentów Wydziału Komunikacji Wizualnej Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie, którzy przejęci katastrofalnym stanem kultury wizualnej na Słowacji, postanowili wpłynąć na jego poprawę. W małym mikrobusie wyposażonym w niezbędny sprzęt techniczny podróżowali w trakcie wakacji po wsiach północnej Słowacji i oferowali swoje usługi za darmo. Musieli przekonać gospodarzy miejsca, w którym przebywali, że są w stanie poprawić stan materiałów informacyjnych (druki, tablice informacyjne, strony internetowe, materiały promocyjne). „Dizajn na kolesach” łączy projektowanie graficzne, komunikację wizualną, edukacje nieformalną, rozwój regionalny, działania woluntarne i podniesienie świadomości konieczności, znaczenia profesjonalnej prezentacji. Pozwolił również na zdobycie niezbędnego doświadczenia w organizacji i zarządzaniem procesem projektowym, a także dawał zrozumienie konieczności bezpośredniej współpracy z ludźmi dla których prowadzono działania projektowe.

mstow_foto_radoslaw_kazmierczak_3993

Projektując warsztaty „Design w terenie” zależało nam na dogłębnym zanalizowaniu problemów projektowych występujących na terenie wybranej gminy przez zebranie zespołu uznanych projektantów, kierujących grupą studentów, współpracujących ściśle z przedstawicielami gminy, na terenie której odbywa się to wydarzenie. Praco projektowa w danym miejscu – pierwsze miejsce potem projekt. Grupa studentów kierunków projektowych śląskich uczelni wraz z prowadzącymi projektantami przez tydzień mieszka w danym miejscu, dla którego opracowują koncepcje. Poznają w ten sposób miejsce, obserwują je i rozmawiają z mieszkańcami. Zebranie informacji o lokalnych problemach i potrzebach ma doprowadzić do konkretnych pytań, poszukiwania odpowiedzi i propozycji jak najlepszych rozwiązań projektowych.

NARZĘDZIA.

Podwójny diament.

Model nazwany podwójnym diamentem opracowała Design Council, instytucja zajmująca się rozwojem projektowania w Wielkiej Brytanii. Analizując procesy projektowe kilkunastu najlepszych firm wskazano na kilka ich wspólnych części i sporządzono ideowy schemat procesu projektowego. Schemat składa się z dwóch części (diamentów) mających kształt odwróconych o 90 stopni kwadratów stykających się wierzchołkiem. Każdy z nich reprezentuje procesy dywergencji (zwiększenie liczby możliwości, które prowadzą do tworzenia wyborów) i konwergencji (dokonywanie wyborów, zbliżanie do rozwiązań). Procesy w pierwszym diamencie (kwadracie) kończą się założeniami projektowymi. Procesy w drugim diamencie, określeniem warunków konkretnego wdrożenia.

diament

Schemat liniowy od początku do końca można podzielić na cztery etapy:

Discover (odkrywanie) – dotyczy odkrywania, zbierania informacji z wielu różnych źródeł, związanych z wyznaczonym zadaniem.

Define (określanie) – na podstawie analizy zebranych informacji definiuje się założenia i cele projektu.

Develop (rozwój) – to rozwój koncepcji projektowych.

Deliver (kontynuacja; wdrożenie) – wdrożenie projektu.

Projektując proces projektowy w odniesieniu do warsztatów „Design w terenie” dokonaliśmy modyfikacji opisanego wyżej modelu poprzez rozbudowanie trzeciego etapu „Develop” (rozwój), tak by podwójny diament był zastosowany do tego etapu jako całości. Można powiedzieć podwójny diament w podwójnym diamencie.

Schemat całego procesu projektowego „Design w terenie” wygląda następująco:

1. ODKRYWANIE – Stawianie pytań.

2. OKREŚLANIE – Formułowanie celów.

3. ROZWÓJ – Design w praktyce. „Design w terenie”.

3a. Odkrywanie. Zbieranie informacji.

Poznanie miejsca – Mstów, Radlin, Bobrek.

Spacer komentowany. Miejsce oczami mieszkańców. Ankiety i wywiady z mieszkańcami. Sesje kreatywne, eksperci, mieszkańcy, lokalne władze.

3b. Definiowanie. Określenie wizji rozwoju gminy. Analiza zebranych informacji. Rysowanie map wyobrażeniowych. Definiowanie problemów. Określanie obszarów, dróg rozwoju. Ankieta – formularz obserwacji miejsca

3c. Rozwijanie. Koncepcje projektowe.

3d. Prezentacja efektów. Konsultacje koncepcji projektowych z mieszkańcami i władzami.

4. KONTYNUACJA – Co dalej?

W oparciu o tak wypracowany model procesu projektowego „Design w terenie” można było przystąpić do jego wdrażania. Uczestnikami tego procesu byli:

a. władze i mieszkańcy danego miejsca.

Wybór miejsca, w którym odbywały się warsztaty dokonywał się w wyniku konkursu ogłaszanego przez Design Silesia ASP Katowice. Zgłaszające się gminy, miasta czy wsie miały określić problem, którym uczestnicy warsztatów mogliby rozwiązać. I tak w przypadku Mstowa tymi problemami były; rozwój gminy, organizacja przestrzeni publicznej i napływ nowych mieszkańców. Radlin przedstawił wykonaną analizę wyznaczonej przestrzeni publicznej, a w Bytomiu Bobrku władze miasta uznały, że warsztaty to dobry moment na rozwiniecie idei współzarządzania oraz wzrostu poczucia odpowiedzialności społeczności lokalnej za jakość otoczenia, w którym żyje.

b. studenci – uczestnicy warsztatów „Design w terenie”.

Projektanci zaproszeni do prowadzenia warsztatów wyłaniali uczestników „Design w terenie” na podstawie przygotowanych portfolio oraz CV studentów biorących udział w konkursie zgłoszeń.

c. projektanci prowadzący warsztaty „Design w terenie”.

Zespół koordynujący zaprosił do prowadzenia warsztatów wybitnych projektantów praktyków o uznanym zakresie działalności.

d. zaproszeni prelegenci.

Promowanie idei designu w miejscu przeprowadzania warsztatów „Design w terenie” było możliwe poprzez cykl zaplanowanych wykładów, przygotowanych przez wybranych prelegentów, wybitnych projektantów i naukowców.

e. zespół koordynujący warsztaty „Design w terenie”

Naszym zadaniem była koordynacja wszystkich działań w ramach przeprowadzanych warsztatów. Od projektu całego zdarzenia, poprzez wybór uczestników, promocję, logistykę, koordynacje kontaktów, przepływ informacji, na projekcie i wykonaniu katalogu opisujących każde warsztaty.

REZULTATY.

„Design w terenie” był przeprowadzony w trzech różnych miejscach w Mstowie – niewielkiej miejscowości rolniczej koło Częstochowy, Radlinie (dzielnicy Wodzisławia) i Bobrku dzielnicy Bytomia. Każde z tych miejsc wymagało innego podejścia, innej koncepcji przeprowadzania warsztatów, innej logistyki. Niezwykle ważną pomocą w rozwiązywaniu problemów społecznych w poszczególnych miejscach były programy aktywności lokalnej. Dużo łatwiej i szybciej można było dotrzeć do lokalnej społeczności, gdy w danym miejscu już istniał jakiś system organizacji wzajemnej pomocy lokalnej. Takim przykładem jest dzielnica Bobrek, gdzie mieszkańcy są bardzo dobrze zorganizowani, a ich potrzeby jasno zdefiniowane. Poprawa komunikacji pomiędzy władzami miasta, a społecznością lokalną to jeden z efektów działań projektowych w ramach warsztatów.

Poniżej przedstawiam listę projektów, które zostały wykonane w ramach wszystkich trzech warsztatów projektowych „Design w terenie” w latach 2011, 2012 i 2013.

MSTÓW 2011

Skupiono się na trzech aspektach rozwoju Mstowa.

1. Szlak turystyczny – Grupa opracowująca problemy przestrzeni rekreacyjno-turystycznej postawiła sobie za cel zaproponowanie takiego rozwiązania, które umożliwi poprowadzenie turystów przez najważniejsze punkty w gminie.

szlak turystyczny

Projekt szlaku turystycznego składa się z sześciu miejsc, które nawiązują do różnych sfer życia: kultura, wyciszenie, folklor, refleksja, sport, rekreacja i historia. Zaproponowana ścieżka po naniesieniu na mapę układa się w literę „M”. W każdym z sześciu punktów szlaku, znajdują się specjalnie zaprojektowane miejsca z siedziskami zawierające informacje na temat odwiedzanego miejsca oraz pozostałych punktów szlaku.

2. Obszar zabytkowych stodół – Tutaj obmyślano sposób nadania ruinom nowej funkcji, tak by podkreślić ich wyjątkowość.

ECO HOTEL 3

Projekt Eco Hoteli powstałe w miejscu dawnych stodół opiera się na czterech strefach: ekologicznej, społecznej, kulturowej i gospodarczej. Miejscowe naturalne produkty, spokojna okolica oraz ekologiczny sposób funkcjonowania Eco Hoteli to główne atuty proponowanej odmiany i wykorzystania tych miejsc.

3, Ożywienie Gminnego Ośrodka Kultury i Rynku – Uczestnicy zobaczyli szansę rozwoju tych miejsc poprzez powiązanie różnych aktywności, które się w ich obrębie wydarzają.

Konsultacje przygotowanych rozwiązań projektowych pozwoliły określić, które z nich  znajdują aprobatę wśród mieszkańców oraz stwarzają możliwości ich dalszego rozwoju.

gok5

Ożywienie mstowskiego rynku oraz zaadaptowania wewnętrznego podwórza Gminnego Ośrodka Kultury mają zostać osiągnięte m.in. poprzez aktywizację społeczną mieszkańców Mstowa. Mieszkańcy gminy powinni wspólnie zaangażować się w zmianę przestrzeni publicznej GOKu poprzez wyposażanie jej w ich własne, zbędne już przedmioty (np. meble) czy odnowienie i pomalowanie ścian. Takie działania sprawią, że będą traktować tą przestrzeń bardziej jako swoją, a przez co częściej z niej korzystać.

RADLIN 2012

Trzy grupy projektowe – trzy projekty.

1. „Marianka na start!” – Kampania wizerunkowa Kolonii Emma.

Dostrzeżony problem – wizerunek osiedla i relacje mieszkańców Kolonii Emma z pozostałymi mieszkańcami Radlina: zły wizerunek osiedla, niskie poczucie wartości mieszkańców osiedla, brak przepływu informacji pomiędzy osiedlem a pozostałymi dzielnicami Radlina.

marianka na start

Koncepcja rozwiązania była opracowywana w kontekście zmian, które będą zachodzić na terenie Kolonii i całego miasta na przestrzeni kolejnych 50 lat. Biorąc pod uwagę zmiany ekonomiczne (wyczerpanie się surowców w kopalni), należy podjąć działania przygotowujące mieszkańców do nowej sytuacji. Rozwiązaniem może być długofalowy program edukacji przedsiębiorczości, który rozpocznie się już teraz. Celem pierwszego etapu programu będzie wzmocnienie poczucia wartości mieszkańców, ich integracja, zmiana wizerunku osiedla oraz promocja biznesowego stylu myślenia.

Jednym z elementów projektu jest Festyn – wydarzenie promującego przedsiębiorczość za pomocą bezgotówkowej wymiany towarów między sąsiadami osiedla oraz pozostałymi mieszkańcami Radlina.

Atrakcjami Festynu oprócz oryginalnych produktów byłyby gadżety (naklejki, maski, standy) prezentujące nowe twarze osiedla: Emma i Marcel. Są to dwie równolegle funkcjonujące nazwy osiedla. Rysunkowe postacie – atrakcyjna, czarnowłosa, młoda Emma i Marcel, górnik przypominający postać zbudowaną z klocków Lego – poprzez swoją atrakcyjną postać, mogą ułatwić promocję pięknego zabytkowego osiedla.

2. Ścieżka Emmy i Marcela.

Grupa druga zajęła się „ problemami przestrzennymi” występującymi na terenie Kolonii. Obserwując i analizując , w jaki sposób mieszkańcy poruszają się po osiedlu studenci dostrzegli , że można wyróżnić jedną najczęściej uczęszczaną ścieżkę. Przebiega ona częściowo przez istniejące chodniki, przez trawniki, pomiędzy domami. Łączy ważne punkty osiedla, przebiega przez cały jego obszar oraz przecina przestrzenie niczyje, które poprzez nadanie im funkcji mogłyby stanowić miejsce integracji mieszkańców. Wyznaczona droga okazała się bardzo ważnym elementem struktury osiedla – dlatego warto zadbać, by nadać ścieżce bardziej formalny charakter i uchronić ją przed zniknięciem. Głównym zagrożeniem dla funkcjonowania ścieżki są nowo powstające płoty odgradzające podwórka przy poszczególnych domach.

ścieżka emmy i marcela

Proponowane w projekcie zmiany, uwzględniają następujące elementy:

a. Ujednolicenie nawierzchni ścieżki – zastosowanie jednolitej posadzki bez wysokich krawężników, w celu ułatwienia korzystania ze ścieżki różnym grupom mieszkańców – osoby niepełnosprawne, matki z wózkami itd.

b. Wprowadzenie dodatkowych elementów, wyróżniających ścieżkę spośród innych.

c. Zagospodarowanie przestrzeni ogólnodostępnych, „niczyich”, które rozpościerają się wzdłuż ścieżki – wprowadzenie atrakcyjnych obiektów, które będą zachęcać do zatrzymania, odpoczynku, relaksu i staną się miejscem integracji mieszkańców.

d. Oświetlenie ścieżki – zwiększenie bezpieczeństwa mieszkańców.

3. „Swój do swego”.

Ostatnia grupa zajęła się integracją mieszkańców wewnątrz Kolonii Emma. Podczas wizyt terenowych, rozmów z mieszkańcami okazało się, że niektórzy sąsiedzi udzielają sobie nawzajem bezinteresownej pomocy. Wykorzystując ten potencjał powstał pomysł na organizację programu – „Swój do swego” – promującego pomoc sąsiedzką. Chcesz skorzystać? Poznać sąsiada? Dołączyć do nas? Gdyby wszyscy umieli wszystko, nikt nie byłby nikomu potrzebny.

swój do swego

Projekt dotyczy aktywizacji i integracji mieszkańców kolonii Emma. Jego celem jest tzw. „wolontariat podwórkowy”. Każdy niezależnie od wykształcenia i wieku ma do zaoferowania pewne umiejętności lub wolny czas, którymi może się podzielić bezinteresownie z innymi mieszkańcami. Ideą jest współpraca, nawiązywanie kontaktów i pomaganie sobie nawzajem.

Projekt będzie realizowany na dwa sposoby – materiały drukowane  oraz materiały umieszczone na stronie internetowej. Domy rodzin, które przystąpią do projektu będą oznakowane specjalnie zaprojektowanym znakiem z umieszczoną informacją o umiejętnościach domowników. Poszukiwanie pomocy odbywa się bezpośrednio przez odszukanie domu ze znakiem lub przeglądanie strony internetowej projektu, na której będą prezentowane osoby, które przystąpiły do programu. Poprzez fakt zaistnienia takich symboli w przestrzeni osiedla, które są świadectwem chęci udzielania pomocy, mieszkańcy będą mniej skrępowani i częściej będą zwracać się o pomoc. Pomysły studenckie poprzez swoją oryginalną formę mogą spowodować, że uda się wzbudzić zainteresowanie wśród młodych mieszkańców Kolonii Emma, którzy najmniej angażują się działania tej społeczności. Atrakcyjny symbol, dobrze zaprojektowana strona internetowa mogą poprzez nowoczesną formę kontrastującą do tradycyjnego charakteru osiedla na początku zaskoczyć, zainteresować aż w końcu wciągnąć w działania młode pokolenie.

Upieczenie ciasta, przycięcie żywopłotu, pilnowanie dzieci, pomoc w remoncie to tylko niektóre umiejętności, którymi chwalą się mieszkańcy, którzy zadeklarowali chęć udziału w projekcie podczas rozmów z uczestnikami warsztatów.

BOBREK BYTOM 2013

Uczestnicy warsztatów podjęli prace projektowe dotyczące dwóch obszarów problemowych, których rozwiązanie powinno być początkiem poprawy jakości życia na Bobrku.

1. Jedna grupa pracowała nad przygotowaniem raportu-broszury prezentującej diagnozę miejsca, uwzględniającą zaobserwowane problemy oraz potencjał dzielnicy. Wszystkie informacje zostały zaprezentowane w postaci schematu graficznego pokazującego relacje pomiędzy poszczególnymi problemami oraz ich skutkami. Prezentuje on przyczyny poszczególnych problemów oraz w jaki  sposób skutki rozwiązania jednego problemu mogą być początkiem rozwiązania kilku innych. Taka analiza pozwala również ułożyć hierarchię ważności wyróżnionych problemów.

bobrek

Mieszkańcy Bobrka, dzięki silnemu przywiązaniu do miejsca zamieszkania oraz działalności Terenowego Punktu Pomocy są bardzo dobrze zintegrowani. Warto wykorzystać ten potencjał. Jednym z pojawiających się problemów okazał się sposób komunikowania się mieszkańców z Urzędem Miejskim. Projektanci z „Design w terenie!” zaproponowali projekt schematu działania ułatwiającego mieszkańcom nie tylko zrozumienie sposobu przepływu informacji wewnątrz społeczności lokalnej i w kontaktach z urzędnikami, ale również realne skrócenie formalnej drogi mieszkaniec-urząd.

2. Druga grupa podjęła się rozwiązania sposobu pokazania potencjału miejsca oraz zaangażowania mieszkańców i ich aktywności poprzez projekt identyfikacji wizualnej Bobrka. Będzie to pierwsza dzielnica w Bytomiu z własnym logo. Projekt nowej tożsamości wizualnej pozwolił wyróżnić Bobrek na tle pozostałych dzielnic, ułatwia identyfikację wysyłanych komunikatów takich jak: pisma, plakaty czy informacja w prasie. Projekt uwzględniał nie tylko samą identyfikację wizualną, ale również jej zastosowanie i możliwe kanały promocji wizerunku.

bobrek logo

Zaproponowane logo i pomysły na promowanie Bobrka m.in. przez portal społecznościowy Facebook zostały w pełni zaakceptowane przez mieszkańców. Już teraz możemy obserwować, co dzieje się w dzielnicy poprzez kliknięcie „lubię” na utworzonym przez uczestników warsztatów profilu dzielnicy.

PODSUMOWANIE.

Warsztaty „Design w terenie!” to praca projektowa na miejscu, zespół projektowy mieszkając przez tydzień w danym miejscu może je poznać, obserwować, i rozmawiać z mieszkańcami. Zebranie informacji o miejscu oraz lokalnych problemach i potrzebach ma doprowadzić do formułowania pytań, poszukiwania odpowiedzi i propozycji jak najlepszych rozwiązań projektowych.

W warsztatach liczy się konkret, aby pomysły odpowiadały istotnym lokalnym potrzebom. Siedem dni intensywnej pracy warsztatowej – choć to krótki czas – wystarczyło, aby poznać miejsca od wielu stron: architektury, relacji międzyludzkich, panującej atmosfery, sposobu funkcjonowania lokalnej społeczności. Przebywanie w danym miejscu, w określonym cyklu zdarzeń, pozwala dostrzec szczegóły, ułatwia zbliżenie do mieszkańców, którzy zaczynają ufać i wierzyć, że zmiany są możliwe.

mstow_foto_radoslaw_kazmierczak_3506

Intensywny tydzień warsztatów wypełniony był rozmowami z mieszkańcami, dyskusjami i wizytami terenowymi. Mieszkańcy bardzo ciepło przyjęli „Design w terenie”. Cykl wykładów otwartych inspirował zarówno uczestników jak i mieszkańców do innego myślenia o miejscu oraz spojrzenia na lokalne wyzwania w szerszej perspektywie.

Design w terenie – gdzie?

Mstów 2011, Radlin 2012, Bobrek 2013.

Dla kogo?

„Design w terenie” kierowany jest do osób odpowiedzialnych za kształtowanie przestrzeni publicznej i do studentów i absolwentów kierunków projektowych.

Wybór.

Zaproszenie do gmin. Gminy określają potrzeby. Wybór gminy. Wybór prowadzących warsztaty. Rekrutacja studentów. Uczestnicy „Design w terenie” jadą do wybranej gminy.

Cele.

Dla władz miejsca – uczestnictwo w procesie projektowym, umiejętność współpracy z projektantem,

zwiększenie świadomości odnośnie przestrzeni publicznej, poznanie odmiennych punktów widzenia,

nowe pomysły dla gminy. Dla uczestników „Design w terenie” – poznanie projektowania związanego z przestrzenią publiczną, praca w interdyscyplinarnym zespole (projektanci, architekci, władze).

Sam niczego nie zrobisz.

Dialog. Eksperci – mieszkańcy. Gospodarze – władze. Uczestnicy „Design w terenie” – między sobą.

Jak?

Tygodniowy pobyt w wybranym miejscu. Wykłady otwarte zaproszonych ekspertów o przestrzeni publicznej. Sesje kreatywne z udziałem uczestników „Design w terenie”, władz, mieszkańców i organizacji non-profit. Wywiady i konsultacje z mieszkańcami. Definiowanie, diagnozowanie, poszukiwanie rozwiązań. Prezentacja efektów. Konsultacje koncepcji projektowych z mieszkańcami i władzami gminy.

KONTYNUACJA.

Pracownia Komunikacji Społecznej

http://www.asp.katowice.pl/zobacz/pracownia-komunikacji-spolecznej

Zmieniający się świat wymaga od projektanta ciągłego definiowania i dostosowywania się do nowych potrzeb, aby mieć realny wpływ na poprawę warunków życia ludzi.

Doświadczenia koordynatora wszystkich działań w ramach Design Silesia ASP Katowice skłoniły mnie do utworzenia Pracowni Komunikacji Społecznej na Wydziale Projektowym ASP Katowice.

??????????Program PKS jest realizowany na studiach magisterskich i służy rozwojowi zdolności studentów do samodzielnej oraz zespołowej pracy nad złożonymi zadaniami projektowymi związanymi z zaspakajaniem potrzeb społecznych.

Chcemy skupić się na zdobywaniu nowej wiedzy związanej z rzeczywistymi potrzebami ludzi i przekształcać wyniki badań w odpowiednie propozycje projektowe. Program realizowany będzie we współpracy z kreatywnymi instytucjami zewnętrznymi, samorządami, przedsiębiorcami oraz organizacjami pożytku społecznego. Model edukacyjny pracowni opiera się na rozwoju kompetencji i elastycznej realizacji programu.

Pracownia dostrzega potrzebę pracy interdyscyplinarnej, otwartego i kreatywnego podejścia do rozwiązywania nowych problemów projektowych, które coraz częściej przekraczają granice dyscypliny. W pracowni prowadzone są zajęcia w formie pracy warsztatowej w interdyscyplinarnych zespołach z udziałem specjalistów. Kompetencje uzyskane poprzez program nauczania w pracowni zwiększają zdolność do pracy nad złożonymi problemami projektowymi w aspekcie zmieniających się potrzeb społecznych.

Celem Pracowni Projektowania Społecznego jest przygotowanie studentów do współpracy z odbiorcą  (użytkownikiem, specjalistami z innych dziedzin, instytucjami i organizacjami samorządem, przemysłem i klientem). Bezpośrednia współpraca z użytkownikiem umożliwia studentom zdobycie wiedzy w zakresie złożonego procesu tworzenia nowej usługi, w którym projektant jest jednym z ogniw twórczych jej powstawania, ściśle współpracującym z całym zespołem osób.

Praca odbywa się w rzeczywistych warunkach przy wykorzystaniu doświadczenia pracy w terenie i współpracy z użytkownikami „społeczność jest ekspertem”, gdzie kluczowym punktem jest definiowanie potrzeb i wskazywanie rozwiązań ze szczególnym uwzględnianiem użyteczności społecznej oraz zwiększania aktywności społecznej.

W ramach Pracowni Komunikacji Społecznej realizujemy projekt „Dizajn w Myszkowie” rozpoczęty w roku 2012 oraz projekt transgraniczny „Dizajn na pograniczu”.

Więcej informacji na blogu PKS – http://pksaspkat.blogspot.com/

Prof. ASP dr hab. Wiesław Gdowicz

Kierownik Pracowni Komunikacji Społecznej ASP w Katowicach

Koordynator Design Silesia ASP Katowice od grudnia 2010 roku do sierpnia 2013 roku.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s